Nieuws

Opbrengst knutselverkopen Theo Thijssenschool te Waddinxveen

De buurvrouw van mijn zusje is lerares op de basisschool Theo Thijssen te Waddinxveen. Dit jaar was zij zo lief om ons voor te dragen als 'het goede doel' waar de opbrengst van de verkoop van de door de kinderen zelfgemaakte knutsels naar toe ging. Alle kinderen hebben reuze hun best gedaan om zo'n mooi mogelijke knutsel te maken welke gekocht kon worden door de ouders. Met als resultaat een opbrengst van 350,- euro!! Buurvrouw Wimke super bedankt voor deze leuke actie!

 

 

alt  alt alt  alt

alt alt alt alt

Saai is het nooit,steeds weer nieuwe uitdagingen.

Beste mensen,

Voordat we 2014 uitzwaaien, nog een laatste verslag uit dit jaar. De laatste twee maanden zijn voorbij gevlogen. Ik heb gemerkt dat het hebben van een project in een Afrikaans land vol met uitdagingen is,dus saai is het nooit.

Met de kinderen binnen het project gaat het goed. We hebben inmiddels toch nog twee extra kinderen bij de daycare toegelaten. Dit omdat onze ervaring is dat er bijna geen dag is dat alle kinderen er zijn, dus dan gaat het goed zo om nog wat extra kinderen op de lijst te hebben. De kinderen zijn de laatste weken hard aan het oefenen zoals ze het hier noemen: een examenweek. Ze krijgen op een eenvoudige manier oefeningen, denk bijv.  aan het schrijven van letters, cijfers, kleuren benoemen, ze moeten zichzelf kunnen voorstellen, leeftijd noemen, vertellen waar ze wonen en of ze een jongen/meisje zijn,verder moeten ze een liedje kunnen zingen dat ze de afgelopen drie maanden hebben geleerd. Ik kan u garanderen daar word ik soms wel een beetje stil van hoe goed kinderen dit kunnen in eigenlijk een relatief korte tijd. Dat doet me goed om te zien en te horen. Verder genieten ze van de buitentoestellen waar ook menigmaal een ruzie ontstaat wie er nu op mag,omdat ze het allemaal zo leuk vinden. Het tandenpoetsen gaat goed,ze blijven hier veel plezier aan beleven. Lichamelijk doen de meesten kinderen het goed, er zijn nog wel een aantal kinderen met ondergewicht, maar langzaam aan komen ze wel wat bij in gewicht. We hebben een periode gehad dat er veel kinderen waterpokken hadden,dus dan konden ze niet komen,maar die periode is nu voorbij. Er zijn nog wel regelmatig kinderen met ringwormen,maar dat kunnen we tegenwoordig goed verhelpen door ze te laten wassen met een anti-bacteriele zeep en een creme en dan verdwijnt het vrij snel . Nu gaan we binnenkort naar het regenseizoen en dan komen we in de periode van meer muggen,dus een grote kans op muggen en veel kinderen slapen wel onder een net,maar met gaten en anderen hebben helemaal geen net, dus dat is niet goed.

Een paar weken geleden kwam één van de leraressen naar mij toe en vertelde mij dat ze een buurjongen heeft van 22 jaar en  dat hij psychisch niet in orde is. Hij woont bij zijn zuster in huis omdat zijn moeder aan aids is overleden en zijn vader leeft ook niet. De zuster is een single moeder en heeft een kindje van twee jaar en zij werkt als lerares bij de overheidsschool. Omdat er weinig voorzieningen zijn voor deze groep met psychische problemen en dit een jongen betreft die last heeft van stemmen die hem opdrachten geven om weg te lopen, kan zij hem niet achterlaten in huis met een open deur omdat hij al vaak is weg gelopen in het verleden en zelfs tot een week of zes geleden. Zij sloot hem op in huis van 6uur in de morgen tot 13:30uur in de middag. De mensen die mij kennen weten dat ik met mijn “psychiatrie hart” dit niet kan horen en heb besloten ondanks dat onze doelgroep totaal anders is, hem toch van maandag tot vrijdag bij het project te laten komen. Hij heeft een eigen programma gekregen en we hebben een goede vrijwilligster die een goede ingang bij hem heeft dus zij doet activiteiten met hem. Verder kwamen we erachter dat de zuster van deze jongeman in juli dit jaar met zijn medicatie was gestopt zonder overleg met een psychiater. Dit  is mi geen juiste keuze omdat hij veel last heeft van wanen en hallucinaties. Afgelopen maandag zijn we toch naar het ziekenhuis gegaan. Het duurde  ruim drie  uur   voordat zijn zuster alles in orde had gemaakt. Ik moet zeggen dat ik weer een ervaring rijker ben wat betreft mijn vakgebied,maar het doet me veel verdriet om te zien hoe slecht de voorzieningen zijn voor mensen met psychische problemen. We kwamen aan  in het ziekenhuis en we moesten in de rij aansluiten,die mi niet lang was,ruim 10 mensen voor ons. We waren er om 10uur en we gingen om 13:45uur weer naar huis,pffff. Omdat er weinig personeel rondloopt duurt het lang.

Vervolgens hebben ze wel geteld twee  soorten tabletten voor mensen met een psychose en hij moest eigenlijk nog een tweede tablet erbij hebben,maar die was net op………dat is niet te begrijpen als je uit een land komt waar alles voorradig is en zaken gestructeerd verlopen.

In het laatste verslag had ik u laten weten dat er een nieuwe lerares was aangenomen en die is er nog steeds met positief resultaat, de kinderen en collega’s zijn erg blij met haar. Verder blijft het een uitdaging om een grote groep vrouwen aan te sturen,omdat we met vrijwilligsters werken, dit zijn alleen maar vrouwen. Richard word er weleens moe van, hij zegt dan dat vrouwen gezeur. Wat ik met name zie is dat er veel jaloezie is onder personeel, als de één het wat beter doet dan gaan ze hier gelijk over kletsen met elkaar. Richard en ik proberen het te sturen door besprekingen te houden en dingen op papier te zetten,maar toch lukt het nog niet altijd om dingen goed te krijgen, maar goed we zijn nog lerend en nog in het eerste jaar dus hopelijk gaat het steeds beter.

Doordat we de afgelopen maanden weer mooie donaties hebben mogen ontvangen, zijn we van de week begonnen met het kopen van nieuwe bakstenen om langzaam weer verder te bouwen naar deel 2 van het project: het revalidatiecentrum. Dit zal een gebouw worden waar kinderen zowel met een geestelijke of lichamelijke beperking naar toe kunnen komen. Het zal allemaal stapsgewijs gaan om het gehele project te doen slagen. Dat betekent eerst goede stenen kopen en een muur maken om het tweede stuk grond wat we vorig jaar hadden gekocht. Afbakening is erg belangrijk in Malawi,anders kunnen mensen zo materialen van je stelen. Verder hopen we in de tussentijd weer genoeg acties te kunnen ondernemen om geld in te zamelen voor de bouw van het tweede gebouw.

We hadden nog een lopend project:  de watertank en die is sinds vorige week gerealiseerd en we hebben nu een opslag voor 1000liter water, dit voor de dagen dat er geen water is en dat komt vaak voor de laatste weken wel drie/vier dagen dat we geen water hadden en dan moeten de vrouwen ver lopen om water te halen en dan is het toch vaak 20 liter bakken wat ze op hun hoofd mee moeten nemen. Bij een project is deze hoeveelheid zo weg. Het water is momenteel over geheel Blantyre een probleem omdat ze oude leidingen en pijpen aan het vervangen zijn. Het zou in eerste instantie in januari 2015 klaar zijn,maar nu komen de materialen pas in januari 2015 en ze hopen in maart klaar te zijn,eerst zien en dan geloven.

In Malawi zelf zien we langzaam aan weer negatieve veranderingen plaats vinden. Dit  wordt veroorzaakt door de nieuwe president die sinds mei aan de macht is. Producten worden weer duurder,benzine word duurder. Salarissen gaan niet omhoog, de arme mensen worden nog armer en zullen nog meer honger lijden,want het regenseizoen blijft ook al lang uit. Ik hou mijn hart vast wat het oogsten gaat doen volgend jaar.

Richard en ik willen iedereen die ons afgelopen jaar hebben gesteund, in welke vorm dan ook bedanken, want dankzij uw steun was het  mogelijk om het project te laten starten en draaiende te houden. Wij hopen dat u  enthousiast  over ons blijft en ons blijft steunen  in 2015. Mocht u een leuke of goede actie weten om  meer donaties binnnen te halen voor Stichting Baobab Kids dan kunt u altijd per mail contact opnemen,ons email adres is: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Tevens wil ik graag alvast een vooraankondiging doen voor 7 februari 2015, dan zal er weer een Leo Ammerlaan sponsorloop plaats vinden. Verdere informatie zal binnenkort per mail naar u toegezonden worden. Plantenkwekerij Leo Ammerlaan alvast bedankt dat wij weer uitgekozen zijn als 1 van de goede doelen.

Wij wensen iedereen alvast een mooie december maand toe, met fijne kerstdagen en een goed uiteinde van 2014 en voor een ieder een gezond en gelukkig 2015 toegewenst.

Groetjes van Richard en Esther.

 

Goed nieuws!

In de afgelopen maanden is bij een aantal kringloopwinkels een aanvraag voor een donatie voor de stichting gedaan.We zijn erg blij met de -vaste- donateurs maar er is meer geld nodig om een buffer op te bouwen zodat we zeker zijn dat de daycare/kleuterschool open kan blijven en het liefst zouden we een uitbreiding mogelijk maken voor de opvang en behandeling van kinderen met een lichamelijke en of geestelijke beperking. Uitbreiden is wat betreft de ruimte mogelijk maar vraagt ook meer inkomsten om meer personeel, de inrichting en meer voeding te kunnen betalen.

Het goede nieuws kwam de afgelopen weken binnen: drie kringloopwinkels te weten: Re-Sell en de Recycling in 's Gravenzande en Keer op Keer in Heiloo hebben ieder een aanzienlijk bedrag gedoneerd.Voor 2015 hoeven we ons wat betreft het open kunnen houden van de daycare geen zorgen te maken. Voor de uitbreiding is nog meer geld nodig maar we hebben er alle vertrouwen in dat  met alle donateurs en het actieve bestuur dit  te zijner tijd ook mogeljk zal worden. Voorlopig worden er 40 kinderen opgevangen die anders niet naar school zouden kunnen gaan omdat de ouders er geen geld voor hebben.

Het is heel mooi om te zien hoeveel mensen zich  inzetten om de wereld een beetje beter te maken, zowel bij de goede doelen als bij de kringloopwinkels.Iedereen heel hartelijk bedankt.

Schommel gedoneerd!

Schommel gedoneerd!

Beste mensen,

Afgelopen 10 oktober 2014 hebben wij twee mooie schommels gedoneerd gekregen.                             Deze schommels zijn gedoneerd door de heren Arjan Schilt en Kees Verwaal. Wij willen als Stichting Baobab Kids en vooral namens de kinderen van het project deze heren bedanken voor hun mooie donatie. Als u wilt weten hoe de schommels eruit zien en hoe de kinderen er met veel plezier gebruik van maken kunt u kijken bij de foto’s.

Vriendelijke groet,

Esther van Onna

 

alt

Verslag van een bezoek aan Baobab Kids in Malawi

Een droom om nooit te vergeten.
alt
 
Wij, Natasja en Dick, ontmoetten Esther en Richard in Malawi in december 2011. Zij waren destijds samen volop aan het dromen over en plannen aan het maken voor het opzetten van hun eigen kinderopvang in de buurt van Blantyre. Wij konden na een aantal maanden weer samen zijn (Dick werkte in Malawi voor het World Food Programme, Natasja werkte thuis in Nederland en zorgde voor de kinderen) en samen genieten van het mooie Malawi en de geweldige bevolking. We hebben slechts 2 dagen met zijn vieren doorgebracht maar het verhaal van Esther en Richard heeft toen zoveel indruk op ons gemaakt dat het voor ons achteraf moeilijk voor te stellen is dat we elkaar maar zo kort echt gezien en gesproken hebben. Nadat wij terug waren in Nederland hebben wij dan ook met grote regelmaat de website bezocht om te kijken hoe het hun en de daycare verging. Toen we eenmaal besloten hadden om afgelopen zomer onze kinderen ook het echte Malawi te laten zien stond het voor ons vast dat we in ieder geval een bezoek wilden brengen aan Esther, Richard inmiddels ook Chikondi. Het liep echter iets anders omdat Esther en Chikondi ten tijde van ons bezoek aan Malawi in Nederland verbleven. Dus bezochten we hun in Bleiswijk en zouden we Richard ontmoeten in Blantyre. Het werd zo voor ons wel een heel bijzonder bezoek. Esther had de daycare nog niet in bedrijf gezien en Richard had zijn zoon al een tijdje niet gezien. Op deze manier werden we naast bezoekers ook een soort boodschappers maar het voelde voor ons goed om op deze manier iets voor beiden te kunnen betekenen. 
 
We ontmoetten Richard bij een tankstation. Daar stapte Richard bij ons in de auto en leidde hij ons naar de daycare. Nadat we door de onvermijdelijke poort reden vielen onze monden wijd open. Wat achter die poort ontstaan en gerealiseerd is, is zoveel mooier dan wij vooraf gedacht hadden. Alles ziet er zo mooi uit, het is schoon, veilig en je ziet dat over alles goed is nagedacht. Onze gedachten dwaalden even af naar de gesprekken die we gevoerd hadden in 2011 en we kregen spontaan tranen in onze ogen. De droom van Esther en Richard is nu geen droom meer. Hun droom zorgt nu voor mooie dromen voor de kinderen die er opgevangen worden. En dat de dromen van deze kinderen uit kunnen komen hebben we tijdens ons bezoek gezien. We mochten met zijn viertjes in de klas zitten en de hummeltjes gingen aan ons laten zien wat ze geleerd hadden op de daycare. En dat was echt indrukwekkend. De onderwijzeressen doen echt heel goed werk en we konden ook zien dat deze dames heel bevlogen met hun vak en de kinderen bezig zijn. Weeskinderen die normaal niet naar school kunnen gaan of, wanneer ze dit wel kunnen, met een achterstand op school komen zongen liedjes voor ons in het Engels. Anderen stonden, ook weer in het Engels, luidkeels te vertellen wie ze waren, waar hun hoofd zat en ze wezen hun oren, buik en rug aan. Daarna noemde de hele klas allerlei kleuren en vormen op. Het was zo mooi om te zien wat deze jonge kinderen al geleerd hadden in zo'n korte tijd. En het was ook zo mooi om te beseffen dat deze weeskinderen nu dus met een voorsprong naar de reguliere basisschool kunnen gaan waardoor de kans op een toekomst enorm vergroot wordt. En dit allemaal door de droom van Esther en Richard. Kippenvel.
 
Na het klasbezoek begon het speelkwartier en konden de kinderen lekker spelen op de wipkip, de glijbaan en met de door ons mee gebrachte spulletjes. Uiteraard speelden wij lekker met de kinderen mee. Onze Malawiaanse chauffeur nam het springtouw in zijn hand om het touw rond te draaien en ook hij genoot zichtbaar van de lachende en gezonde gezichten van de kinderen. De pap die op de daycare wordt uitgedeeld doet deze kids zichtbaar goed en daar kun je alleen maar blij naar kijken. We hebben vele mooie dingen gezien en gedaan in Malawi. We zijn op safari geweest, hebben Mount Mulanje beklommen en hebben op een prachtig eiland in Lake Malawi gebivakkeerd, maar het bezoek aan de daycare was voor ons echt een hoogtepunt. En dat we hier ooit nog eens terug komen staat ook wel vast. 
 
Bedankt lieve Esther, Richard en Chikondi dat wij jullie droom mochten bezoeken. Het was voor ons een bezoek om nooit meer te vergeten en we dromen heel stiekem al van ons volgende, hopelijk spoedige, bezoek. Tot die tijd zullen we jullie steunen waar we kunnen!
 

Liefs,

 
Natasja en Dick, Jesse & Stijn.
 
Hieronder zijn een paar filmpjes te downloaden:
 

Verjaardagsgeld aan Baobab Kids gedoneerd

Onlangs vierde dhr vd Ploeg uit Berkel en Rodenrijs zijn 65 ste verjaardag. Hij  vond deze mooie leeftijd een reden om een groot feest te geven. Hij had gehoord  over Stichting Baobab Kids, heeft zich daarover geinformeerd en vond dat deze stichting een goed doel nastreeft waaraan hij wilde bijdragen. Daarom heeft hij van zijn familie, vrienden en kennissen gevraagd om als ze hem een cadeau wilden geven voor zijn verjardag, om dan geld te geven. Dat geld wilde hij doneren aan Stichting Baobab Kids. Inmiddels is er door deze actie 900 euro  op de rekening van de stichting gestort. Geld dat we hard kunnen gebruiken om de dagopvang draaiende te houden. Alle goede gevers en met name dhr vd Ploeg: heel hartelijk bedankt. Uw gift wordt volledig besteed aan de kinderen in de dagopvang.

 

alt

Nu al vooruitgang zichtbaar.

Sinds 18 augustus 2014 zijn Chikondi, ons zoontje, en ikzelf weer terug in Blantyre. We zijn  vier maanden in Nederland geweest.  Nu kon ik eindelijk na al die maanden met mijn eigen ogen gaan zien hoe alles draait. Ik moest nog even geduld hebben want het was vakantie, dus geen kinderen bij het project. Op 28 augustus kregen we bezoek van de familie Schilt uit Nederland. Zij kwamen met 13 personen . Om het project wat beter uit de verf te laten komen, hadden we gevraagd om die dag naar het project te komen en deze boodschap was goed aangekomen want bijna iedereen was gekomen. Ik had zelf de eer om de kinderen in de ochtend al te mogen zien in de daycare. Het was voor mezelf een emotioneel moment want nu kon ik de kinderen zien en wat voor veranderingen er hadden plaats gevonden met deze kinderen. Ik heb mezelf meerdere malen verbaasd over het feit dat ze al zo goed Engels kunnen spreken en zingen, kleuren en vormen kunnen benoemen. Ze hadden zelfs een liedje ingestudeerd om Chikondi en mij welkom te heten. Een ander opvallende activiteit is dat de kinderen nu onder begeleiding van vrijwilligers naar het toilet gaan. Voorheen lieten ze het maar gaan en gingen de kinderen naar het “toilet” wanneer ze moesten gaan, nu weten ze ook dat ze handen moeten wassen na het toilet, want anders hebben ze een grotere kans op diarree, met uitdroging als gevolg. Het was mooi om te zien dat de kinderen zo genieten van de buitenspeelmaterialen.

Vanaf 8 september 2014 zijn we weer volledig geopend. De eerste week was pittig en vol verrassingen. Eén van de leraressen kwam dinsdag vertellen dat ze een andere baan had gevonden en dat ze hier meer ging verdienen. Heel begrijpelijk is dat je hiervoor kiest maar voor ons uiteraard jammer want iedereen was net aan elkaar gewend wat betreft samenwerking . Ondanks dat ze een contract heeft waarin duidelijk staat dat ze 1 maand opzeg termijn heeft, lijkt dit niets te betekenen, want de volgende dag kwam ze niet meer opdagen en bleek ze al bij haar nieuwe werkgever te zijn gestart. Dezelfde dag kwam de vaste vrijwilligster van drie keer per week niet opdagen en we kregen via andere dames te horen dat ze niet meer wilde komen, om onduidelijke redenen. Wij hebben nog wel gevraagd of ze nog naar ons toe wilde komen om het toe te lichten, maar helaas tot op de dag van vandaag niets meer vernomen. Welkom in Afrika. Ik was zelf erg boos en teleurgesteld dat mensen je zo kunnen laten zitten, maar goed niet te lang treuren en toevallig of het zo moest zijn kwam er een dame naar het project om een open sollicitatiebrief te geven en deze vrouw zag er vriendelijk uit, dus we hebben haar woensdag gebeld of ze tijd had voor een kort gesprek en ze kwam gelijk omdat ze al een tijd werkeloos was. Het gesprek verliep positief en de andere lerares heeft haar gesproken en we waren het er over eens om haar aan te nemen en nu gaat ze het proberen, drie maanden proeftijd. Tot nu toe lijkt het een positief besluit want donderdag was het gelijk een stuk rustiger en de kinderen wisten ook waar ze aan toe waren.

Behalve een nieuwe lerares hebben we nu meerdere vrijwilligers aangenomen en dat is voor de leraressen beter want deze vrouwen helpen o.a. met naar het toilet begeleiden, eten uitdelen, schoonmaken en ondersteunen bij de creatieve activiteiten.

De aanmeldingen van kinderen blijven wel komen, dus dat maakt het er niet gemakkelijker op want we zitten momenteel vol en er staan en nu een aantal op de wachtlijst. Toch van de week nog een uitzondering gemaakt van een jongentje van net drie jaar want hij is te klein voor zijn leeftijd, slechte haargroei en een veel te dikke buik. Zijn moeder geeft aan dat ze wel al meerdere malen naar het ziekenhuis is geweest voor een andere voeding want nu is het te eenzijdig, maar tot nu toe geen resultaat, dus deze jongen hebben we een plaats geboden en moeders komt vrijwilligerswerk doen.

Vorige week dinsdag liep ik samen met Richard rond het hek en zag daar een gehandicapte jongen zitten, met vliegen om hem heen. Ik kon het niet laten om hier heen te gaan en te kijken hoe en wat. Het betreft hier een jongen van 14jaar zijn naam is Richard en is 1 van een tweeling. Een paar jaar geleden is hij geopereerd en nu kan hij weer lopen, maar praten kan hij bijna niet en daarom gaat hij niet naar school en zit de gehele dag voor of in huis terwijl zijn tweelingzusje naar school gaat. We hebben nu afgesproken dat hij twee keer per week naar ons toe komt om oefeningen te doen zowel lichamelijk als geestelijk, ik denk dat er een hoop te verbeteren is, maar dat het aan geld en kennis ontbreekt hoe met hem om te gaan. Zijn moeder was zelf naar een kerk gegaan waar ze hem mogelijk verder konden helpen omdat hij niet zou horen, nou dat laatste is totaal niet waar, want hij reageert goed op zijn naam en kan de korte opdrachten die we hem geven goed uitvoeren en hij geniet van voetballen is ons duidelijk geworden, mooi!

Nu in week twee zijn we begonnen met het onderwerp tandenpoetsen want vele kinderen doen dit niet thuis want er is geen geld voor een tandenborstel en tandpasta, tsja voor ons zo normaal maar voor deze kinderen niet, wat vonden ze het prachtig om hun eigen tandenborstel te krijgen, met hun eigen naam erop, echt genieten om zulke blije en enthousiaste gezichtjes te zien.

Ik zal maandelijks de kinderen gaan wegen en meten zodat we goed in beeld krijgen hoe het de kinderen vergaat en de moeders kunnen altijd komen met andere medische vragen en hopelijk kan ik dit goed beantwoorden of doorverwijzen naar het ziekenhuis

Vorige week donderdag bij Social Welfare geweest omdat we wel geregistreerd zijn, maar nog steeds geen officieel document hebben gekregen. Richard is drie maanden geleden al geweest om dit in orde te maken en ze zouden nog langs komen om het project nogmaals kritisch te bekijken, maar nooit geweest, dus geen haast blijkbaar. We hebben nu afgesproken dat ze woensdag naar het project zullen gaan komen wat we doen en wat er nog evt. verbeterd kan worden om het certificaat in handen te krijgen.

A.s vrijdag zal het lesgeven van Margreet Schilt van start gaan. Zij zal maandelijks bij het project komen om les te geven over diverse takken van de gezondheidszorg zodat mensen al zelf bepaalde handelingen kunnen uitvoeren voordat ze naar het ziekenhuis gaan of juist dingen sneller signaleren zodat ze eerder naar het ziekenhuis zullen gaan. Dit lesgeven is voor volwassenen en zal plaats vinden op vrijdag nadat de kinderen naar huis zijn. Dit alles doet Margreet op vrijwillige basis dus daar zijn we haar dankbaar voor.

Zoals u kunt lezen zijn we volop in beweging met verschillende activiteiten. Zonder uw steun was dit niet mogelijk geweest en daar zijn we u zeer dankbaar voor. Om het project draaiende te blijven houden zijn wij nog hard op zoek naar  vaste donateurs.

Om u een inzicht te geven in wat  het kost om de daycare draaiende te houden:

Reken op zo’n 600 euro per maand, daarvoor zijn 9 werknemers aan het werk, allen uit Malawi. Denk aan leraressen, koken, schoonmaken, bewaking voor dag en nacht, manager algemeen en een tuinman. Verder krijgen van dit geld 40 kinderen + de vrijwilligers en het personeel twee maaltijden per dag.

Van vaste donateurs krijgen we nu rond de 225 euro per maand en gelukkig zijn er nog andere schenkingen en acties waarmee er geld binnen komt.

Zo was er laatst iemand die een groot feest gaf voor zijn verjaardag en al het geld dat hij cadeau kreeg doneerde aan Stichting Baobab Kids: 900,00 euro werd er opgehaald, super!

Spreekt het  project u aan en draagt u het een warm hart toe en wilt u dat deze kinderen zich zo positief kunnen blijven ontwikkelen, zowel geestelijk als lichamelijk ,wordt donateur. Helaas hebben we geen automatische incasso tot zover, dus u zult het zelf in werking moeten stellen wat betreft een maandelijkse bijdrage en u kunt ook per email contact opnemen met onze penningmeester Jeannet Noordermeer u kunt haar een mailtje sturen via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Omdat de stichting een ANBI is kunt u  een contract met ons aangaan zodat u de giften van de belasting af kunt trekken, zie ook de website

Vanuit een zonnig Blantyre (Malawi) de vriendelijke groetjes van:

Richard en Esther.

altaltalt

 

ANBI status

Stichting Baobab Kids is met ingang van 1 januari 2014 door de Belastingdienst aangewezen als Algemeen Nut Beoogde Instelling. We zijn hier blij mee want dit bied belastingvoordeel voor donateurs en soms is die status verplicht om een donatie aan te vragen. Zo kunnen we doorgaan om proberen geld binnen te krijgen en  de daycare draaiende te houden.