Nieuws

De daycare is geopend! Mei 2014

Eindelijk was het dan zover: de opening van de daycare!

alt

Na ruim twee jaar hard werken, was het eindelijk zover: de daycare mocht en kon geopend worden. In het laatste verslag schreef ik over het feit dat we niet open konden gaan omdat we al enkele maanden aan het wachten waren op de naams registratie van de stichting. Dit verslag was net geplaatst toen we het verlossende telefoontje  kregen dat het certificaat opgehaald kon worden, helemaal blij waren we. Nadat we dit certificaat in ontvangst hadden genomen zijn we gelijk verder actie gaan ondernemen en hebben we een afspraak gemaakt met een vertegenwoordigster van Child Welfare, tegenwoordig Social Welfare genaamd. Wij hebben deze mw uitgenodigd om bij het project te komen controleren of we aan de eisen voldeden of dat er nog dingen veranderd of aangepast moesten worden,spannend dus! Er waren wel wat kleine dingen die aangepast moesten worden of gekocht, maar dat was goed op te lossen in een korte tijd en ze gaf aan dat het mogelijk was om open te gaan, dus helemaal blij mee. We zijn toen weer hard aan het werk gegaan,want we wisten wel welke mensen we wilden aannemen, maar die mensen hadden we nog niet persoonlijk gesproken. We hebben sollicitatiegesprekken gevoerd en twee vrouwen aangenomen die les gaan geven aan de kinderen. Deze vrouwen  hadden al beiden een baan in het onderwijs. Verder zijn er twee dames aangenomen voor het koken en schoonmaken en drie mannen voor de beveiliging en Richard is manager geworden. Nadat we de mensen hadden aangenomen zijn we de kinderen die zich bij ons hadden aangemeld gaan bezoeken in de thuissituatie. Want vele kunnen wel zeggen dat ze niets hebben en de kinderen dus naar ons komen, maar eerst zien en dan geloven is onze ervaring in Malawi. Het was een mooie,bijzondere en indrukwekkende ervaring om deze mensen thuis te bezoeken. We zijn in verschillende gebieden geweest, hoger in de bergen, twee gebieden waar veel alcoholmisbruik is van met name vaders,die geen baan hebben en dan bij elkaar komen en veel afrikaans bier drinken en totaal niet op hun kinderen letten, veel jonge vrouwen van net 20/21 jaar die vroegtijdig een kind hebben gekregen en hierdoor vervroegd van school zijn gegaan om voor het kind te zorgen en dan tevens als ze wat ouder zijn verlaten worden door de man of vriend zodat ze op hun 20/21e levensjaar al alleen verantwoordelijk zijn voor hun kind. Doordat we dit zagen hebben we er ook voor gekozen om de jonge vrouwen een kans te geven om zich toch wat verder te ontwikkelen en gevraagd of ze vrijwilligerswerk willen komen doen en dit wilde een aantal jonge vrouwen wel We hebben nu dus ook een groep vrijwilligsters die komen helpen binnen de daycare. Ik moet zeggen ondanks de armoede die we gezien hebben,dat mensen toch zorgen dat het opgeruimd en aangeveegd is en dan doel ik op het buitengebeuren en dat ze toch even gastvrij en open zijn als je dingen aan hun vraagt. We hebben uitgelegd dat we het niet geheel gratis doen,want er blijft nog steeds een verantwoordelijkheid bij de ouders of alleenstaande ouder. We hebben nu gezegd dat ze het symbolische bedrag van 1 euro moeten betalen per maand,dit is volgens iedereen nog wel op te brengen. Verder kregen we in de loop van de weken nog meerdere aanmeldingen. Die hebben we voorlopig op de wachtlijst gezet en als er weer een plekje vrijkomt kan er weer iemand anders komen. Social Welfare heeft aangegeven dat ze in Malawi met bepaalde doelgroepen werken en wij hebben gekozen voor de leeftijd van 3 tot 5 jaar,want bij 6 jaar kunnen ze naar de lagere school.

Omdat ik 19 april naar Nederland ben vertrokken, wilden we graag nog de officiele opening doen voor mijn vertrek en dat is zaterdag 12 april geworden. Helaas was het qua weer geen mooie dag, maar verder is het wel een mooie dag voor ons geworden. We hebben enkele sprekers gehad en 1 meisje heeft een gedicht in het engels opgedragen en een andere vrouw heeft een zelf gemaakt gedicht aan de stichting opgedragen en er was nog een klein toneelstukje met  als rode lijn hoe belangrijk onderwijs en opvoeding is voor kinderen. Verder hadden we gezorgd voor wat lekkere lokale snacks en een drankje. Iedereen was vol lof hoe het allemaal geworden was en vonden het gebouw erg mooi geworden van binnen. Zelfs de chief, die lang tegen onze komst was, is nu vol lof en behulpzaam en heeft zelfs aangeboden dat als we nog meer willen gaan uitbreiden met de stichting in de toekomst, ze ons kunnen helpen bij stukken grond. We hadden  nooit meer verwacht dat het zo’n positieve wending zou krijgen.

Afgelopen maandag 28 april 2014 zijn voor het eerst de kinderen gekomen, dus spannend allemaal. Richard gaf aan dat het goed is verlopen en dat alle kinderen gekomen waren. Hopelijk binnenkort wat foto’s van de daycare en nu met de kinderen die er komen.

Wij willen iedereen bedanken die de afgelopen jaren ons gesteund heeft en in ons geloofd hebben om deze droom waar te maken want zonder uw financiële ondersteuning was dit niet gelukt. Wij hopen dat u in de toekomst ons nog steeds blijft steunen,want deze kinderen hebben het hard nodig.                                                                          

Groet Richard en Esther.

De laatste loodjes

De laatste loodjes.

alt

Beste mensen,

Het is alweer een tijdje geleden dat jullie iets van ons hebben vernomen, dus het werd weer eens tijd voor een up date vanuit het zonnige Blantyre. We hebben de afgelopen tijd niet stil gezeten, de afgelopen weken zijn bijna alle klussen die we nog moesten afronden geklaard. De wandelpaden zijn aangelegd zodat de kinderen veilig kunnen bewegen en spelen. Deze week wordt nog eenmaal het plafond in de daycare geverfd want hier waren we nog niet tevreden over en de laatste randen rondom de keuken worden geverfd. Inmiddels hebben we kleine stoeltjes gekocht en de tafels krijgen we deze week van de meubelmaker zodat we alles netjes in de daycare kunnen gaan plaatsen. We hebben grote potten aangeschaft om te koken en grote bola’s hier gaat het hout in of een soort kooltjes en daar kan dan op gekookt worden. Deze week zijn ze begonnen met een klein huisje. Dit is één ruimte voor de man die ons project in de gaten houdt, dag en nacht, hij woont hier met zijn vrouw en dochtertje. Het is voor Nederlandse begrippen, heel klein en niet bewoonbaar maar zij zijn er blij mee. Zij kunnen verder gebruik maken van de douche en toilet van het project en koken doen ze in de open keuken op vuur.

 Inmiddels ziet het er allemaal een stuk vrolijker uit wat betreft het groen, het gras is mooi gaan groeien en ook de plantjes die gepoot zijn, dus daar zijn we blij mee. We hebben een eerste oogst binnen gehaald van het extra stuk grond, de eerste kidneybonen zijn klaar om gegeten te worden. Het is een mooi proces om te zien, want ik ben gewend om ze bij de supermarkt te kopen kant-en-klaar in een blikje maar nu je het zo puur natuur ziet is het toch best een proces. Eerst heeft Richard een paar bonen in de grond gestopt en nu na drie maanden zijn ze volgroeid. Het lijkt op een soort gele sperzieboon en gemiddeld zitten er dan 4 a 5 bonen in. Dan pel je ze en als je ze allemaal hebt gepeld laat je ze in de zon drogen en dan kunnen ze gekookt en gegeten worden. De mais is nog niet helemaal klaar voor gebruik en Richard geeft aan dat het mogelijk niet allemaal verse mais zal zijn omdat sommige al wat droog zijn. Ik hoop dat er nog voldoende mais uit voort zal komen.

Dan het onderwerp papierwerk voor de registratie van de stichting, het valt om eerlijk te zijn tegen. We hadden verwacht dat dit sneller zou verlopen. We hebben alles netjes aangeleverd en de man die het voor ons in orde maakt heeft het keurig in Lilongwe afgeleverd bij het kantoor van de minister die het certificaat moet ondertekenen. Daar stagneert het, het probleem is dat vele mensen dezelfde aanvraag hebben ingediend en de minster is de enige die het kan en mag ondertekenen.  In onze ogen niet logisch. Het zou fijn zijn als er meerdere mensen zouden zijn die kunnen ondertekenen zodat we aan de slag kunnen gaan en ons verder aanmelden bij Child Welfare en Congoma. Het heeft vorige week zelfs de krant gehaald dat veel organisaties beginnen zonder papieren maar dat dit wel gevolgen kan hebben als ze erachter komen. We zijn blij dat we deze actie niet hebben ondernomen hoe verleidelijk het natuurlijk wel is omdat je graag de kinderen wil laten komen. Richard gaat deze week samen met de man die de papieren voor ons in orde heeft gemaakt naar Lilongwe om te kijken of er toch een mogelijkheid is om alvast open te kunnen en dat het wel op papier staat dat we een aanvraag hebben lopen, dus het blijft spannend!

Verder in Malawi zelf is het momenteel nog rustig, maar we verwachten dat einde van deze maand het weleens wat onrustiger kan gaan worden ivm de verkiezingen aankomende mei. Eind deze maand gaan diverse partijen op pad om hun partij te promoten en dat gaat niet zonder slag of stoot. Afgelopen weekend waren er twee partijen die bij elkaar kwamen in een bepaald gebied van Malawi en daar is 1 persoon omgekomen, dat zijn geen mooie berichten. Ik ben benieuwd wat het gaat brengen en wie uiteindelijk de nieuwe president zal worden van Malawi.

Eind april 2014 zal ik weer naar Nederland komen om mijn familie en vriendinnen/vrienden te bezoeken en tevens de stichting te promoten. Degene die het leuk vind om mij persoonlijk een keertje te spreken over de stichting en het project laat dit weten dan kunnen we een afspraak maken, dit kan via email: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Verder wil ik tevens alle mensen bedanken die de afgelopen maanden donaties aan de stichting hebben gedaan, dan praat ik over de kerstpakketten actie van Parnassia en de sponsorloop afgelopen februari 2014 bij Leo Ammerlaan wat weer een succes was. Onze dank is erg groot hiervoor en verder natuurlijk alle mensen die maandelijks hun bijdrage aan de stichting geven, wij zijn hier blij mee want zonder uw hulp hadden wij het allemaal niet zover kunnen laten komen.

Foto’s van de laatste vorderingen van de bouw staan heel binnenkort op de site.

 Alvast een vooraankondiging: aankomende 20 april 2014 zal er weer paaseieren zoeken zijn voor de kinderen in de tuin van de pastoor van de rooms katholieke kerk te Bleiswijk, dus iedereen die het leuk vind om deel te nemen met zijn kinderen is welkom en de opbrengst hiervan zal gaan naar Stichting Baobab Kids.

Een zonnige groet van:

Richard en Esther.

Leo Ammerlaanloop 2014 was een groot succes

alt

Zaterdag 8 februari was de vierde editie van de Leo Ammerlaanloop in Bleiswijk. Dit jaar was er voor het eerst  ook een hardloopwedstrijd voor kinderen van de bassischolen. De opbrengst van de loop  was voor de KNRM , Stichting Baobab Kids en de bassisscholen uit Lansingerland.

De opkomst was groot en de sfeer was goed. Er waren voor Stichting Baobab Kids extra activiteiten georganiseerd om nog wat meer geld binnen te kunnen halen.

 Hebbes Partyschmink heeft belangeloos heel veel kinderen prachtig geschminkt waarvan  mooie foto’s zijn gemaakt die  op verzoek werden gemaild. Bij Leuk & Zo,bekend van de roze caravan, konden er cupcakes versierd worden. Alles hiervoor werd gesponsord door Leuk & Zo zodat de hele opbrengst hiervan naar de stichting kon. Verder  heeft de middenstand van Bleiswijk geschenken gegeven voor het enveloppenspel, heeft de plaatselijke handwerkwinkel meegeholpen de grabbelton te vullen, is er gekookt en gebakken en gehaakt met als doel deze producten te verkopen en de opbrengst aan de stichting te geven. Er was  een klein boekenkraampje met goede tweedehands boeken.

De totale opbrengst voor de Stichting is 4000,00 euro, een prachtig bedrag waar veel voor gedaan kan worden in Malawi.

Stichting Baobab Kids bedankt alle sponsors, vrijwilligsters/vrijwilligers heel hartelijk voor hun inzet en in het bijzonder de familie Ammerlaan die de  stichting, als één van de goede doelen, deze kans heeft gegeven om sponsorgeld te verdienen.

Voor foto’s zie o.a.:

http://www.pixelparty.eu/2014/02/4e-leo-ammerlaan-loop/

Geweldige opbrengst van de ParnassiaBavogroep kerstpakketactie !

Maar liefst 168 medewerkers van de Parnassia Bavogroep hebben de keuze gemaakt om niet voor zichzelf een kerstpakket te kiezen maar in plaats daarvan een donatie te doen van 25 euro aan Stichting Baobab Kids. Esther is als verpleegkundige werkzaam geweest binnen de Parnassia Bavogroep en velen kennen haar daar nog van.

Dit levert een prachtig bedrag op voor de stichting waar een goede bestemming voor zal worden gevonden. Alle goede gevers: heel hartelijk bedankt! Dit is een prachtig begin van 2014.

IBAN

Per 1 februari  2014 is  het SEPA systeem ingevoerd. Dit houdt in dat wij als Stichting Baobab Kids ons IBAN nummer bekend moeten maken. Hierbij het volledige nummer van de Stichting Baobab Kids:

NL03 RABO 0160355745

 

De laatste maanden van 2013

De laatste maanden van 2013.

15-01-2014 002

Als eerste willen wij u vanuit Malawi een gezond en mooi 2014 toewensen.

De laatste twee maanden van het jaar zijn we druk geweest met het afronden van verschillende zaken. We zijn gestart met het registreren van de stichting. Dit is geen eenvoudige zaak. We zijn naar Child Welfare en Congoma geweest om informatie in te winnen over wat we moeten doen om ons te registreren. Op zich zijn de eisen die ze stellen niet zwaar, maar je moet wel de juiste papieren hebben. Waar het hier grotendeels om draait is dat je naam geregistreerd staat bij the office of registrar en daar zijn we nog niet helemaal mee rond. We hebben inmiddels wel alle gevraagde formulieren aangeleverd en alles is ondertekend en nu moeten we wachten op de handtekening van de minister zodat we een officieel certificaat krijgen met de naam van de stichting erop. Als we dit hebben kunnen we ons verder registreren bij Child Welfare. Bij Child Welfare zijn we heel goed geholpen en hebben we goede handvatten gekregen om alles op de juiste manier uit te voeren en daar zijn we blij mee. Congoma is het laatste gedeelte maar daar hoeven we niet op te wachten om te openen. Als Child Welfare het kindvriendelijk genoeg vind en we leveren de juiste papieren aan dan kunnen we van start! Het is nu wachten op 1 handtekening, spannend allemaal.

We zijn bij het project zelf weer een stuk verder gekomenen we gaan positief verder met het afronde van de laatste klussen. De leidingen voor het water zijn aangelegd en het water is aangesloten. Daar zijn we blij mee want een van de eisen van Child Welfare  is dat er water is, goede hygiëne is  vereiste nummer 1. Het verfwerk is nog niet helemaal klaar maar dit hopen we volgende week af te ronden. We moeten nog het hout bij de keuken en de onderkant buiten van de  daycare  verven en dan is het klaar. Nu zijn ze bezig om de waterafvoer in orde te maken zodat het bij regenval goed weg stroomt en de wandelpaden worden aangelegd.Op de foto kunt u zien dat het nu nog bakstenen zijn maar uiteindelijk zal dit met cement bewerkt worden.

Meerdere malen heb ik geschreven over de weg die we maar niet kregen, maar het wonder is geschied er is eindelijk een “weg” naar het project. We hebben nu de ingang kunnen verplaatsen. Dit is misschien wat duidelijker als u de foto’s bekijkt,want op de foto’s ziet u dat er een meneer de huidige ingang aan het dicht maken is en op de andere foto kunt u de opening zien waar we nu de ingang zullen krijgen, van de week gaan ze de gate plaatsen.

We gaan van de week de stoeltjes kopen en we laten de tafeltjes maken bij de lokale meubelmaker. Sommige zaken hebben even op zich laten wachten wat betreft het aanschaffen want veel bedrijfjes waren gesloten vanwege de feestdagen: alles was twee weken lang dicht. We hebben een offerte laten maken bij meubelmaker en deze zal voor ons de kast gaan maken.

Een paar weken geleden kwam de buurman bij ons met de vraag of we zijn stukje grond over wilden kopen omdat hij het financieel niet meer redt. Zijn drie kinderen studeren allemaal en hij wil graag dat ze kunnen blijven studeren maar doordat het leven steeds duurder word in Malawi kon hij de studiekosten niet betalen. Daarom heeft dat hij de keuze moeten maken om zijn stukje grond te verkopen. Na enige dagen van overweging en overleg met het verdere bestuur hebben we besloten om het te kopen. Het is een kans die je maar 1 keer krijgt. Mocht het project in de toekomst toch nog groter worden hebben we in ieder geval de ruimte om uit te breiden. We hebben nu al gemerkt dat het wat krap is met twee gebouwen naast elkaar en speelruimte buiten voor de kinderen,dus dat gebouw komt wel op hetzelfde stuk grond maar  met een andere indeling. We hebben het stuk grond al bewerkt en mais en bonen in de grond gestopt dus nu kan dit gaan groeien en als het klaar is om geoogst te worden dan kunnen we dit gebruiken voor de kinderen. Dit is alvast een stukje zelf voorzienend, de eerste paw-paw boom( dit is een lekkere oranje vrucht) geeft al zijn vruchten af dus dat is snel.

Twee weken geleden hebben we onze eerste meeting gehad voor de lokale bevolking. Het gaat op de ouderwetse manier hoe dit nieuws zich verspreidt. Ze kiezen iemand uit die dan door de buurt loopt en het nieuws verkondigt dat er een meeting zal plaats vinden, waar en hoelaat. Het is altijd even spannend hoeveel mensen hierop af zullen komen. Het was regenachtig toen we wakker werden dus ik had er niet veel hoop op dat er mensen zouden komen want bij slecht weer komen de mensen niet omdat de wegen dan vaak niet goed bewandelbaar  zijn. Maar uiteindelijk trok de lucht open en zijn we positief van huis vertrokken. Onderweg zagen we mensen die druk op het land bezig waren. De lokale kerk zat vol en toen we bij het project aankwamen kregen we te horen dat er twee begrafenissen waren. In Malawi is het zo als er een begrafenis is daar gaan zoveel mensen heen dat ze niet naar een meeting komen. Ondanks alle tekenen dat het op niets uit zou draaien is het ons 100 procent meegevallen want uiteindelijk zijn er toch 30 mensen gekomen. Sommigen wat later, maar dat is hier de normale gang van zaken. We hadden gezegd rond 8uur en we dachten dan zijn ze er wel tegen 10uur, maar dit lijkt een trouwe gemeenschap want ze waren er al rond 8uur en Richard en ik kwamen pas tegen 09.30uur. Samen met Richard hebben we alles uitgelegd, ik in het Engels en Richard heeft alles vertaald. De mensen die er waren zijn positief, ze dachten eerst dat we een school zouden starten voor ieder kind die zich aanmeldt. We hebben uitgelegd dat dit niet zo werkt en we hebben ook uitgelegd dat we nog een gebouw gaan bouwen voor de gehandicapte kinderen met zowel lichamelijk als geestelijke beperkingen en daar waren ze zichtbaar blij mee. Aan het einde van de meeting hebben we gevraagd of ze kinderen wisten die in aanmerking komen voor het project en dit zijn er nu al 45 dus we willen de huizen bezoeken waar ze wonen en kijken wat de leefomstandigheden zijn. Verder hebben we 10 personen de gelegenheid geboden om als vrijwilliger te komen werken. We willen dan 2 personen per dag(maaandag-vrijdag) die de lerares en mijzelf komen helpen met de begeleiding van de kinderen. We hebben er tegenover gesteld dat ze elke drie maanden een zak mais krijgen zodat er toch een kleine vergoeding is zodat ze hun gezinnen weer voor een aantal weken van maïspap kunnen voorzien. Tot mijn verbazing zijn er pas twee mensen die dit willen doen. Richard denkt dat het komt doordat ze mogelijk denken dat ze alleen met mij moeten werken en dan Engels moeten praten en dit kunnen heel veel mensen niet, ze hebben geen opleiding mogelijkheden gehad toen ze jong waren.

Nu we wat meer in beeld zijn gekomen  en duidelijk wordt dat we  binnenkort open gaan, hebben we al diverse solliciatatiebrieven binnen gekregen. We hebben inmiddels twee dames die we willen zien en spreken voor lerares, beide geven al les op een kleuterschool. We hebben van de week een brief gekregen van een man die als beveiliger wil komen werken dus die gaan we spreken. We hebben al een jong stel bij het project woont. Hij zal ook in de beveiliging blijven en zijn vrouw zal gaan koken en schoonmaken  samen met een andere vrouw. Richard is benoemd tot daycare manager. Aangezien hij veel uren en dagen doorbrengt bij het project en veel regelt en ik niet altijd aanwezig ben, hebben we hem die functie gegeven en hij is hier blij mee.

Verder is het regenseizoen begonnen en we hebben al aardig wat regen gehad en op sommige dagen erg veel en daardoor zijn sommige rivieren uit hun voegen getreden. Best eng want het maakt lopen niet echt makkelijk.

Wij hopen dat na het lezen van dit stuk u nog steeds enthousiast bent om de stichting te blijven steunen in welke vorm dan ook.

Tevens wil ik nog graag uw aandacht vragen voor het volgende:                                                                                            op 8 februari 2014 zal er weer een sponsorloop plaats vinden bij Plantenkwekerij Leo Ammerlaan. Wij als stichting zijn uitgekozen als één van de goede doelen, Daar zijn we uiteraard erg blij mee. De poster voor dit evenement vindt u op onze website.

 Groetjes van Richard en Esther.

Leo Ammerlaan-loop 2014

alt

Bedankt!

alt